กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ไม่มีอะไร ดีมากเลย ฉันแค่คิดว่าคุณเก่งมาก! สู้ต่อไปนะ!” เดิมทีซ่งหรานอยากบอกว่าลู่อิ้งเชินไม่จำเป็นต้องทำมากขนาดนี้
แต่คิดอีกที ผู้ชายทำมากหน่อยก็ไม่เป็นไร
เห็นผู้หญิงแสร้งทำท่าให้กำลังใจอย่างจงใจ ลู่อิ้งเชินเพียงพยักหน้า “อืม ผมจะสู้ มีอะไรต้องการก็บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ”
ไม่คิดว่าลู่อิ้งเชินจะตอบอย่างจริงจังขนาดนี้ ซ่งหรานกลับรู้สึกเกรงใจขึ้นมา ดึงมือลูกชาย “เย่เย่ เราเข้าไปดูกันเถอะ”
มองร่างบางเพรียวที่ดูสง่างามของผู้หญิงคนนั้น ลู่อิ้งเชินโค้งดวงตาน้อย ๆ ก้าวยาวตามเข้าไป