ตอนที่ 25 ตอนนั้นเธอให้ชื่อปลอมไว้เสียด้วย

ลู่อิ้งเชินไม่สนใจหวังเหยียนจวิน

ในเขตค่ายทหารเป็นระเบียบเรียบร้อย จากลานฝึกระยะไกลมีเสียงตะโกนเป็นจังหวะและเสียงฝีเท้าที่พร้อมเพรียงดังมา

พวกเขาเดินไปตามถนนสายหลักของค่ายมุ่งไปยังห้องสื่อสาร หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องผ่านพื้นที่ฝึกขนาดใหญ่ผืนหนึ่ง

เป็นช่วงพักฝึกพอดี ทหารหลายคนนั่งบ้างยืนบ้างกำลังพักผ่อน

ลู่อิ้งเชินยืนตัวตรงสง่า เครื่องแบบทหารเรียบกริบ โดยปกติก็โดดเด่นสะดุดตาอยู่แล้ว

แต่ซ่งหรานที่เดินอยู่ข้าง ๆ เขา กลับดึงดูดสายตาทั้งหมดไปในพริบตา

เธอสวมกระโปรงร่มสีแดงเพลิง เอวรัดพอดีตัว ชายกระโปรงแกว่งไกวเบา ๆ ตามจังหวะก้าวเดิน

ผมยาวดำขลับมัดหลวม ๆ ไว้บนบ่า เผยให้เห็นลำคอขาวเนียนเรียวยาว