กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“สหายคะ สวัสดีค่ะ ฉันชื่อซ่งหราน รบกวนต่อสายถึงลู่อิ้งเชินแห่งกรม 169 ภาคทหารหน่อยค่ะ…” ซ่งหรานกดโทรศัพท์ติดต่อ แล้วเอ่ยจุดประสงค์อย่างสั้น กระชับ ตรงประเด็น
“แกอีกแล้วเหรอ อย่าหาเรื่องสารพัดมาอ้างโทรกวนพวกเราบ่อย ๆ หน่อยเลย ยังจะหย่าอีก ใครบ้างไม่รู้ว่าแกคิดอะไรอยู่”
“ฉันจะไปหย่ากับเขาจริง ๆ นะ…”
ซ่งหรานยังพูดไม่ทันจบ ปลายสายก็วางหูโครมใส่
หนึ่งเดือนก่อน ซ่งหรานก็โทรหาลู่อิ้งเชินแล้ว อีกฝ่ายก็ตอบแบบนี้ หนึ่งเดือนโทรติดต่อกันสี่ครั้ง ก็ยังได้คำตอบแบบเดิม
ซ่งหรานถอนหายใจ เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่อยากพบตัวเอง ถ้าเป็นเธอเองก็คงรำคาญเหมือนกัน แต่เธอจำเป็นต้องหาลู่อิ้งเชินมาเซ็นหย่ากับเธอให้ได้