กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 452 ตื่นก่อนค่อยว่ากัน
ลูกน้องพวกนั้นมองต้าไป๋จนขาสั่นพั่บ ๆ
อสุรกาย!
ห่านตัวนี้เป็นอสุรกาย!
คนหนึ่งในกลุ่มไหวพริบดีกว่าคนอื่น ขาอ่อนจนแทบทรุดลงไปคุกเข่า
พวกเขาช่วยกันหามเจ้าผมเหลือง แล้วคลานและเกาะหนีออกจากตรอกไป
ชั่วพริบตา ตรอกก็กลับมาเงียบสงบดังเดิม
ลุงจางเจ้าของร้านเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มประจบ
“ลูกค้าทุกท่าน ต้องขอโทษจริง ๆ พวกนักเลงกลุ่มนี้ชอบมาก่อเรื่องอยู่เรื่อย ร้านเล็ก ๆ ของผมก็...”
เฉินเสียโบกมือ ตัดบทเขา