กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 446 ยุคนี้แกล้งถูกรถชนถึงขั้นเล่นตกอิสระแล้ว
“ในหอร้อยบุปผา คนที่กล้าเอาเรื่องหน้ามาพูดกับฉันมีไม่มาก”
หลิ่วเหมยเก็บพัดกลม ก่อนเคาะลงบนฝ่ามือตัวเองสองที
“ต่อให้เจ้าสำนักคชสารของพวกคุณมาที่นี่ ก็ยังไม่กล้าพูดกับฉันแบบนี้”
“แกเป็นตัวอะไร?”
เธอยกเท้าขึ้น แตะลงบนหน้าอกของลู่เหรินเจี่ยเบา ๆ
“กร๊อบ”
เสียงกระดูกหักดังชัดเจน
ลู่เหรินเจี่ยร้องโหยหวน ร่างทั้งร่างงอตัวเป็นกุ้ง
ในห้องส่วนตัว