กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 ไปฟาดน้องชายลูกพี่ลูกน้องผมเถอะ อย่าฟาดผม
แสงไฟอัคคีฉาบท้องฟ้ายามราตรีไปครึ่งหนึ่งจนกลายเป็นสีส้มแดง
เสียงสัญญาณเตือนแสบแก้วหูดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ก่อนกรีดผ่านความเงียบสงบของชานเมือง
เซียวอี้ยืนอยู่ริมถนน มองแสงไฟสีแดงกับสีน้ำเงินที่กะพริบอยู่ไกล ๆ แล้วจุปากอย่างไม่สบอารมณ์
“ใครมันไร้คุณธรรมขนาดนี้ แจ้งเหตุเพลิงไหม้เร็วชะมัด”
“ปล่อยให้มันไหม้ต่ออีกหน่อยไม่ได้หรือไง?”
เฉินเสียเปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่ง
“กลับหน่วย”
เขาพิงเบาะ ใช้แขนหนุนศีรษะ