กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 435 เบื่อชีวิตแล้วหรือไง
อาจารย์เผิงถูกหัวเราะจนงงไปหมด
เขาหันหน้าไปมองซ่งไฉ
ซ่งไฉหลับตา มือผอมแห้งสองข้างวางอยู่บนเข่า ข้อนิ้วมือเกร็งจนขาวซีด
สีหน้านั้น เหมือนคนเพิ่งเสียลูกชายแท้ ๆ ไปเลย
“หัวเราะอะไร?”
อาจารย์เผิงยืดคอขึ้น “ผมพูดผิดตรงไหน?”
เซียวอี้หัวเราะจนหายใจไม่ทัน ใช้หลังมือเช็ดน้ำตาที่หางตา
“ไม่ผิด คุณพูดถูกที่สุดแล้ว”
“ฉันแค่อยากถามว่า คนเจ็ดคนนั้นเป็นคนของพวกคุณ เรื่องนี้พวกคุณยอมรับแล้วใช่ไหม?”