กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 421 อาการหลงเหลือจากฝ่ามือ
“ผะ...ผู้ใหญ่... พวกเรา...พวกเราไม่กล้า...” เสียงของหัวหน้าคนชุดคลุมดำฟังดูเหมือนกำลังสะอื้น
“ไม่กล้า?”
ใบหน้าของเซียวอี้พลันเย็นชา
“ฉันให้พวกแกปล้น ก็ถือว่าไว้หน้าพวกแกแล้ว!”
“ในเมื่อไว้หน้าแล้วไม่รู้จักเจียม...”
เซียวอี้ยกมือขึ้น โบกเบา ๆ ไปทางโจรทั้งเจ็ดที่หมอบอยู่บนพื้น
ไม่มีเสียงดังสนั่นสะเทือนฟ้าสะท้านดิน และไม่มีแสงสีตระการตา
โจรทั้งเจ็ดไม่มีแม้แต่โอกาสได้ร้องโหยหวนสักแอะ
ร่างของพวกเขา ตั้งแต่เลือดเนื้อ กระดูก ไปจนถึงเสื้อผ้า ล้วนสลายกลายเป็นฝุ่นผงละเอียดที่สุด