กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 417 ไม่ตีให้ตายจะนับว่าสร้างบารมีได้ยังไง
ทางเข้าเขตตลาดมืดของเมืองซีไค
เฉินเสียล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง สวมกางเกงขาสั้นกับรองเท้าแตะ แถมยังคาบหญ้าหางหมาไว้ในปาก ดูไม่ต่างจากเจ้าของบ้านเช่าที่เพิ่งเก็บค่าเช่าเสร็จแล้วกำลังจะไปกินมื้อดึก
“นี่ เรามาเดินเล่นกัน นายทำตัวปกติหน่อยได้ไหม?”
เฉินเสียเหลือบมองห่านที่อยู่ข้าง ๆ
ต้าไป๋เดินขาสั้น ๆ สองข้างราวกับเหยียบจังหวะกลอง ทุกก้าวหยุดเป็นจังหวะ เชิดอกเสียสูง ปีกทั้งสองข้างไพล่หลัง ดูคล้ายข้าราชการเก่าที่กำลังตรวจตราอาณาเขต