กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 โรคกลัวสิ่งหนาแน่นกำเริบเลย
เฉินเสีย: “เหล่าเซียว ไม่ใช่ฉันจะว่านายหรอกนะ ผู้ชายอกสามศอกอย่างนาย วันๆ เอาแต่ไถคลิปสั้น มีอนาคตบ้างไหม?”
เซียวอี้ตอบกลับทันที
เซียวอี้: “เหล่าเฉิน นายไม่เข้าใจหรอก ฉันน่ะขึ้นชื่อว่าเป็นนักเปียโนแห่งหุบเขา ถ้าไม่ได้เล่นสักวัน มือก็จะแข็งเป็นหิน”
อู้เต๋อ: “โอ้ย พระพุทธะเอ๋ย นั่นเรียกว่านักเปียโน? มันคือเด็กกำพร้าแห่งหุบเขาต่างหาก”
เซียวอี้: “ไอ้หัวโล้นบ้า อย่ามาเกินไปหน่อย! เชื่อไหมว่าพรุ่งนี้ฉันจะไปบริจาคเงินธูปบูชาให้สำนักเซนซ่างหลินสิบพันล้านหยวน ให้เจ้าสวดมนต์ให้ฉันทุกวัน!”