กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 399 คนที่หกเล่นการเร้นกายในมิติ
หลายคนเดินลึกเข้าไปตามถนนสายหลักของแหล่งท่องเที่ยว
สองข้างทางเป็นพุ่มไม้หนาทึบ ด้านหน้าไกลออกไปคือป่าสนผืนใหญ่
ตามปกติแล้วสถานที่แบบนี้ควรมีเสียงแมลงร้องและเสียงนกร้องไม่ขาดสาย แต่ตอนนี้กลับเงียบผิดปกติจนน่าขนลุก
ต้าไป๋หมอบอยู่บนไหล่ของเฉินเสีย หัวเล็ก ๆ ของมันหันซ้ายทีขวาที ดวงตาเล็กสีเขียวเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
“ก๊าบ ไอ้เฉิน ทำไมท่านไป๋ถึงรู้สึกว่าสถานที่นี้ชอบกลชะมัด”
เสียงของต้าไป๋เบามาก ขาทั้งสองข้างของมันกอดคอเสื้อเฉินเสียไว้แน่น
เฉินเสียไม่สนใจมัน สายตากวาดมองรอบด้านหนึ่งรอบ
ความเข้มข้นของปราณวิญญาณในแหล่งท่องเที่ยวอยู่ในระดับปกติ บนพื้นก็ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ดูแล้วไม่มีอะไรผิดแปลก