กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 394 ค่าคุ้มครองตระกูลเสิ่นให้มาได้เจ๋งจริง
ซูเซิงเริ่มรู้สึกปวดขมับขึ้นมาอีกแล้ว แต่เขาขี้เกียจจะเถียงกับเฉินเสีย จึงหันหลังเดินจากไป
บ่ายสองโมง
กลุ่มคนยืนอยู่ที่ทางเข้าโลกใบเล็กของตระกูลเสิ่น
รอยแยกมิติค่อย ๆ กางออก คฤหาสน์ตระการตาด้วยสีทองและหยกปรากฏสู่สายตา
สองข้างทางปูด้วยกระเบื้องไพฑูรย์ เต็มไปด้วยพืชวิญญาณ แต่ละต้นส่งแสงเรืองรองอ่อนโยน
หอศาลาและเก๋งแท่นซ้อนทับกันอยู่ไกล ๆ ปราณวิญญาณเข้มข้นจนแทบจับต้องได้เป็นรูปธรรม
เซียวอี้สูดลมหายใจลึก แล้วส่งเสียง "เจ๊" ออกมา
“ให้ตายสิ ความเข้มข้นของปราณวิญญาณแบบนี้ เกรงว่าจะสูงกว่าภู่เขาหลงหู่เสียอีก”
อู้เต๋อลูบศีรษะโล้นของตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน