กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 เซียนบ้าเอ๊ย
เฉินเสียขยี้ขมับ มองก้อนบวมขนาดเท่าไข่ห่านบนหัวต้าไป๋ ความหงุดหงิดในใจก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
แต่ถึงจะรำคาญแค่ไหน เรื่องก็ต้องจัดการให้เสร็จ
“ช่างเถอะ ๆ อาจารย์ใหญ่มาแล้วก็มาสิ”
เฉินเสียโบกมือ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความจำยอมและโล่งอกอยู่บ้าง
“รีบเคลียร์ให้จบก็ดี จะได้ไม่ต้องมีภูตผีปีศาจสารพัดออกมาขัดจังหวะความสงบของฉันทีหลัง”
ไป๋ลั่วได้ยินเช่นนั้น ร่างเล็กที่เกร็งแน่นก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
เธอพุ่งกลับมายืนข้างเฉินเสียอย่างรวดเร็ว โอบแขนเขาไว้แน่น เสียงหวานนุ่มจนแทบบีบน้ำได้
“เจ้าหุบเขาน้อย...”
เฉินเสียมองลงมา สายตาเฉียบคมเหมือนมีดกรีดลงไปตรง ๆ