กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 369 เห็ดใหญ่โตขนาดนี้
ราตรีมืดข้นราวกับหมึกที่เจือจางไม่ออก
ป่าทึบสองข้างถนนภูเขาสามสิบเก้าโค้งส่งเสียงซู่ซ่าในสายลมยามค่ำคืน ถนนคดเคี้ยวไปมา ผิวทางขรุขระเป็นหลุมบ่อ แถมยังแทบไม่มีไฟถนน
เงาร่างเจ็ดสายปรากฏขึ้นตรงโค้งที่ยี่สิบเอ็ดของถนนภูเขาอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง
แสงจันทร์ลอดผ่านช่องว่างระหว่างชั้นเมฆ สาดลงบนร่างของคนกลุ่มนี้
เงาร่างสีขาวหกสาย กับเงาร่างสีดำหนึ่งสาย
เฉินเสียกระตุกเสื้อคลุมขาวบนตัว พลางขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจ
“ใส่ของนี่แล้วอึดอัดชะมัด”
เฉินเสียขยับไหล่ เสื้อคลุมขาวเนื้อผ้านุ่มก็จริง แต่กลับรู้สึกเหมือนถูกพันธนาการไปทั้งตัว