กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 357 เซียวอี้: ถ้าถามก็คือดวงซวย
“เวรเอ๊ย วันนี้ฉันไปทำบาปทำกรรมอะไรมาเนี่ย!!!”
เสียงร้องโหยหวนของเซียวอี้ดังจากสำนักงานฝ่ายเจ็ดไปถึงโถงบันไดอยู่นานไม่ยอมหยุด
เขากุมก้นที่ถูกซูเซิงถีบเข้าเต็มแรง ก่อนกระเถิบไปทางประตูด้วยสีหน้าเหยเก
ท่าทางนั้นเดินก้าวเดียวก็หันกลับมามองถึงสามหน แต่ละก้าวหนักอึ้งเหลือเกิน ราวกับมีตะกั่วหนัก 500 ชั่งติดอยู่ใต้ฝ่าเท้า
เมื่อมาถึงประตู เซียวอี้ก็หยุดเดิน
เขาหันกลับมา กวาดสายตามองสลับระหว่างซูเซิงกับอู้เต๋อ ริมฝีปากขยับอยู่หลายครั้ง เหมือนยังคิดจะดิ้นรนเฮือกสุดท้าย
“พี่ซู เรื่องนี้พี่ว่า…”
“ไสหัวไป!”
ซูเซิงไม่ยอมเปลืองคำพูดแม้แต่คำเดียว