กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 353 จ้องตาสองชั่วโมง
“กรรมเอ๊ย กรรมจริง ๆ …”
ซูเซิงนวดหว่างคิ้ว ถอนหายใจยาว
เขาพึ่งเฉินเสีย ตัวต้นเรื่องคนนี้ไม่ได้แล้ว
พลังวิญญาณในร่างซูเซิงหมุนเวียน เขายกมือขวาขึ้น กลางฝ่ามือพวยพุ่งพลังวิญญาณออกมาเป็นกลุ่ม
แล้วพยุงหลินเสี่ยวหมานบนโซฟาขึ้นลอยกลางอากาศ
“เฉินเสีย ยาที่นายให้เสี่ยวหมานกินนี่มันพิลึกเกินไปแล้ว”
ซูเซิงหันไปมองเฉินเสีย “ฉันไม่กล้าปล่อยให้เธอนอนแบบนี้สามวันสามคืนจริง ๆ หรอก ฉันจะพาเสี่ยวหมานไปแผนกการแพทย์สักรอบ ให้ทางนั้นหาทางสลายฤทธิ์ยาในตัวเธอ แล้วถือโอกาสตรวจดูว่ามีอาการหลงเหลืออื่น ๆ หรือเปล่า”