กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 ปลาเล็ดตาข่าย
เช้าตรู่ เมืองซีไค ชั้นบนสุดของอาคารร้างสร้างไม่เสร็จแห่งหนึ่ง
“มารดามันเถอะ! เวรเอ๊ย ผีหลอกจริง ๆ!”
เฉินเสียถีบกำแพงอิฐครึ่งท่อนที่ขอบดาดฟ้าด้วยเท้าครั้งหนึ่ง จนกำแพงนั้นถล่มลงมาดังสนั่น อิฐร่วงกราวลงไปกระทบพื้นเบื้องล่างกว่าสิบชั้น
เขายืนอยู่ที่ขอบดาดฟ้า สบถด่าอย่างหนัก
“ไอ้เวรนี่จับยังไงก็จับไม่ได้?! ทั้งคืน ทั้งคืนเต็ม ๆ! พี่คนนี้มองตาปริบ ๆ ดูมันลื่นหลุดไปจากใต้จมูกพวกเราไปหกรอบ! หกรอบ!!!”
เส้นเลือดที่หน้าผากของเฉินเสียเต้นตุบ ๆ เขาคำรามลั่น
ไม่ไกลจากเฉินเสีย บนท่อซีเมนต์ที่ทิ้งร้าง ต้าไป๋นอนกางแขนขาอยู่
สองมือสั้น ๆ กอดอ่างหยกใบหนึ่งไว้
“กร๊อบ! กร๊อบ!”