กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 งั้นแกก็แต่งงานซะสิ
“เป็นพ่อพันธุ์เหรอ?”
เฉินเสียชะงักไปเล็กน้อย
เขาลุกขึ้นจากโซฟา เดินไม่กี่ก้าวไปถึงหน้าเสิ่นจินเป่า แล้วนั่งยองลง ใช้มือจิ้มไหล่ของเสิ่นจินเป่าเบา ๆ
“หมายความว่ายังไง? พูดให้ละเอียดหน่อยสิ”
เฉินเสียถามต่อว่า “ในเมื่ออาสามของนายไม่ได้ต้องการชิงตำแหน่งผู้นำตระกูล แล้วทำไมถึงต้องลำบากขนาดนี้ ส่งนายเข้าไปในรังของสำนักกายาที่มีแต่พวกวิปริต สรุปแล้วหวังอะไรกันแน่? บนตัวคุณชายใหญ่เสิ่นอย่างนาย ยังมีอะไรอีกที่คุ้มค่าให้เขาอยากได้?”
เสียงร้องไห้ของเสิ่นจินเป่าหยุดกะทันหัน
ใบหน้าขาวอวบของเขาแดงก่ำ พูดตะกุกตะกักอยู่นาน แต่ไม่ยอมพูดออกมาเป็นประโยคสมบูรณ์สักคำ