กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 คิดว่าท่านพุทธะรังแกง่ายนักหรือไง
ใต้ฟ้ายามราตรี ลมหนาวหวีดหวิว
เมื่อเผชิญกับคำด่าของเซียวอี้ ผู้บำเพ็ญโบราณห้าคนที่ไว้ผมเปียยาวต่างมีสีหน้าเขียวคล้ำ
คนหนึ่งที่เป็นหัวหน้าก้าวออกมาข้างหน้า แค่นเสียงหึ “เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม อย่าได้กำเริบเสิบสาน! พวกเรา...”
“ไปตายซะ... พูดมากชะมัด!”
ผู้บำเพ็ญโบราณคนนั้นยังพูดคำข่มขู่ไม่ทันจบ อู้เต๋อก็พูดขัดขึ้นมาเสียก่อน
“จะไปพูดบ้าอะไรกับผู้บำเพ็ญโบราณสมองทึบพวกนี้!”
เขาคำรามพลางพุ่งออกไป ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นสองเท่า กลายเป็นยักษ์สูงกว่าสองเมตร
ปราณดาราสีทองของนิกายพุทธพวยพุ่งออกมาจากร่าง
“ฟึ่บ!”