เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ขอแค่ไม่ตีให้ตายก็พอ
“อะไรกันวะ?!”
เหล่าซูเสียงสูงขึ้นทันทีจนคอแตก “มีผู้บำเพ็ญตบะสู้กันกลางเมืองเนี่ยนะ?!”
ในโลกปุถุชน การต่อสู้ส่วนตัวระหว่างผู้บำเพ็ญถือเป็นข้อห้ามที่ไม่ได้เขียนไว้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทะเลาะวิวาทในย่านใจกลางเมืองที่มีผู้คนหนาแน่นแบบนี้!
แค่ปล่อยวิชาเวทแบบวงกว้างสักลูก คนธรรมดาต้องตายไปกี่คนกัน?
หน้าตาของหน่วย 749 ยังจะเหลืออยู่ไหม?
แต่ขณะที่เหล่าซูตื่นตระหนกและโกรธจัดทางนี้ ปฏิกิริยาของเฉินเสียกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
“กลางเมืองเหรอ? สู้กันแล้ว?”
ร่างที่นอนแผ่อยู่บนโซฟาหนังมังกรเจียวของเฉินเสียลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที “เฮ้! กลางวันแสกๆ กล้ามาสร้างความวุ่นวายในถิ่นของคุณชายคนนี้เหรอ”
เฉินเสียตบขาตัวเองดังป๊าบ แล้วตะโกนลั่น: “ต้าไป๋! มีงานเข้าแล้ว!”