กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 ขนกลับไปทั้งก้อนเลยดีกว่า!
ชานเมืองตงไค ชั้นใต้ดินที่สามของอาคารร้างสร้างไม่เสร็จ
ภายในโรงจอดรถใต้ดินลมหยินหวีดหวิว ประตูผีกระดูกขาวที่สูงถึง 10 เมตรบานนั้นกำลังแผ่กระจายปราณปีศาจหยินออกสู่ภายนอก
หลินเสี่ยวหมานกับจ้าวเถี่ยกินแห้วติด ๆ กัน ทั้งคู่ถูกอักขระสีโลหิตบนประตูผีสะท้อนกลับมา
เฉินเสียยืนอยู่ด้านข้าง กำลังเตรียมจะก้าวขึ้นไปดูว่ากระดูกบนวงกบประตูนี้เป็นวัสดุอะไร ทันใดนั้น เขาก็ชะงักไป สัมผัสถึงบางอย่างได้
เฉินเสียลูบคางพลางหัวเราะเบา ๆ
“โย่ว น่าสนใจจริง ๆ”
เฉินเสียแค่นยิ้มเยาะ “ยุคสมัยนี้ มีหมาแมวทุกรูปแบบจริง ๆ ถึงกับมีคนกล้ามาขโมยขวดหลอมดวงจิตของพี่คนนี้ด้วยหรือ?”
“ความกล้าหาญนี่ ช่างใจกล้าหน้าด้านดีแท้”
พอคำนี้หลุดออกมา คนรอบข้างหลายคนก็พากันอึ้งไปหมด