เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ไปยึดทรัพย์ทั้งตระกูล งานนี้ฉันถนัด
จีเทียนเต้ามองดูเฉินเสียที่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าตนเองอย่างเหม่อลอย พลางจ้องมองความโลภบนใบหน้าของอีกฝ่ายที่แทบไม่คิดจะปิดบัง ชั่วขณะนั้นเขายังตั้งตัวไม่ทัน
บทแบบนี้ มันไม่ถูกต้องนะ!
“แก... แกคิดจะทำอะไร?”
น้ำเสียงของจีเทียนเต้าสั่นระริก
“ทำอะไรน่ะหรือ? พี่คนนี้ก็ย่อมจะไปมอบความอบอุ่นให้พวกนายน่ะสิ!”
เฉินเสียถูมือไปมา: “รีบพูดมาเร็วเข้า บรรพชนแห่งตระกูลจีโบราณของพวกนายมีตบะระดับไหนกันแน่? ซ่อนตัวอยู่ในมิติพับซ้อนแห่งไหน?”
“ปกติผู้เฒ่าท่านนั้นใช้สมบัติวิเศษอะไร? กุญแจคลังสมบัติเหน็บไว้ข้างซ้ายหรือข้างขวาของเข็มขัด? ตระกูลจีของพวกนายสืบทอดมรดกมาตั้งหลายยุค หินวิญญาณระดับสูงสุดคงต้องนับเป็น ‘ลูก’ เลยใช่ไหมล่ะ?”
คำถามรัวเป็นชุดของเฉินเสียทำเอาจีเทียนเต้าถึงกับมึนงงไปในทันที
“แก... ไอ้คนบ้าที่ไม่รู้จักความตายเอ๊ย!”