กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ตกปลาได้แต่ความว่างเปล่า
จ้าวเถี่ยกินดื่มจนอิ่มหนำ เรอออกมาหนึ่งที ก่อนตบพุงตัวเองอย่างมีความสุข
“เอิ๊ก! สบายท้องจริง ๆ! หลายร้อยปีมานี้ฉันไม่เคยกินเนื้อจนอิ่มขนาดนี้เลย!”
จ้าวเถี่ยเช็ดคราบมันที่ปาก แล้วไปยืนอยู่หลังเสิ่นจินเป่า ร่างสูงใหญ่ของเขาบังอีกฝ่ายมิด
เขาทำหน้าขึงขัง คอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบตัว เริ่มปฏิบัติหน้าที่บอร์ดี้การ์ด
“ท่านเฉินผู้ยิ่งใหญ่ ต่อจากนี้เราจะทำอะไรกัน?”
เสิ่นจินเป่ามั่นใจขึ้นไม่น้อย อย่างไรเสียข้างกายก็มีสมุนต่อสู้ระดับทะลวงสุญญตายืนอยู่
เฉินเสียโยนไม้เสียบอาหารในมือลงบนโต๊ะ ลุกขึ้นยืนแล้วบิดขี้เกียจ
“ทำอะไรน่ะหรือ? ก็ล่อเหยื่อจับคนร้ายต่อสิ!”