กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 เต้นรำที่หน้าผากระบี่? คุณย่าทวดชอบ!
หลังออกจากสุสานของเหล่าสมาชิกศาสนจักรแห่งชีวิต ทุกคนก็เดินตามเฉินเสียมุ่งลึกเข้าไปในภูเขาต่อ
หลินเสี่ยวหมานเลิกโวยวายแล้ว เดินตามหลังเฉินเสียอย่างว่าง่าย ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
เซียวอี้กับอู้เต๋อก็ขนาบอยู่ซ้ายขวา แทบอยากจะงอกติดตัวเฉินเสียไปเลย พวกเขามองเขาเป็นเครื่องรางคุ้มภัยร่างมนุษย์ไปแล้ว
ยิ่งเดิน ภูมิประเทศก็ยิ่งสูงขึ้น
ราวสองชั่วโมงต่อมา ป่าทึบเบื้องหน้าก็เปิดโล่งขึ้นฉับพลัน
หน้าผาสูงตระหง่านพันจั้งผุดขึ้นจากพื้นดิน ทะลวงตรงขึ้นไปถึงเมฆา
“ว้าว!”