กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ท่องเที่ยวแสนขุนเขา
ทั้งหมดแปดคนมุ่งหน้าเข้าสู่เขตแดนของแสนขุนเขา
ทันทีที่ก้าวเข้าไป อากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป
ปราณวิญญาณหนาแน่น กลิ่นหอมสดชื่นของพรรณไม้พัดโชยเข้าปะทะหน้า
ต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่านบดบังผืนฟ้าและดวงตะวัน ลำธารใสไหลรินเอื่อย ๆ ท่ามกลางโขดหิน ในป่ายังมีกวางวิญญาณสองสามตัวเดินเยื้องย่างอย่างสบายอารมณ์
“ว้าว!” หลินเสี่ยวหมานอุทานด้วยความตื่นตาตื่นใจ “สวยจังเลย!”
เธอทำหน้าตาแปลกใหม่มองซ้ายมองขวาไปทั่ว
“ที่นี่เป็นเขตต้องห้ามจริง ๆ หรือ ทำไมถึงไม่เหมือนที่ฉันจินตนาการไว้เลยล่ะ ฉันยังนึกว่าจะเป็นสถานที่ผีสิงแบบที่ไม่มีแม้ต้นหญ้างอก แล้วมีแต่กระดูกขาวอยู่เกลื่อนกลาดเสียอีก!”
เซียวอี้ดันแว่นตากรอบทองของตัวเอง พลางพยักหน้าอย่างจริงจัง