กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 แหย่รังชายนก
เฉินเสียก้าวเท้าข้างหนึ่งเข้าไปในหมอกพิษห้าสี กลิ่นที่ผสมปนเปด้วยพิษร้ายแรงกว่าร้อยชนิดนั้น ไม่เพียงไม่ทำให้เขารู้สึกอึดอัด กลับทำให้รูขุมขนทั่วร่างเปิดขยายออก
สบายตัว
ความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน ก็ไม่พ้นอะไรแบบนี้แหละ
หมอกพิษด้านหลังเขาปั่นป่วนระลอกหนึ่ง ร่างเล็กสีขาวเงินวิ่งคลานและเกาะไล่ตามขึ้นมาอย่างทุลักทุเล พอดิบพอดีกับที่เป็นต้าไป๋ที่ถูกเขาจับโยนเข้ามาเป็นถุงทราย
ใบหน้าเล็ก ๆ ของต้าไป๋ย่นจนกลายเป็นมะระ สองมือน้อย ๆ ปิดจมูกแน่น ร้องบ่นเสียงอู้อี้
“ก๊าบ! แค่ก ๆ… ที่บ้าบออะไรเนี่ย สำลักจนท่านไป๋จะตายอยู่แล้ว!”
เฉินเสียปรายตามองมันแวบหนึ่ง ไม่สนใจมัน