กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ศักดิ์ศรีของเป่ายิ้งฉุบ ไม่อาจถูกเหยียบย่ำ!
“กรรไกร ค้อน... กระดาษ!”
ใบหน้าของเซียวอี้บิดเบี้ยวจนกลายเป็นภาพมีม เพราะทั้งประหม่าและจดจ่อสุดขีด
เขารวบรวมแรงทั้งหมดที่มี ตะโกนคำสุดท้ายออกมา แล้วชูหมัดออกไปทันที!
ค้อน!
คราวนี้เขาเดิมพันด้วยศักดิ์ศรีสุดท้ายในฐานะศิษย์ใกล้ชิดแห่งสำนักค่ายกล!
อู้เต๋อกางห้านิ้วออก
กระดาษ
อู้เต๋อประนมมือ มองเซียวอี้ที่ยืนนิ่งราวกับกลายเป็นหินด้วยสีหน้าเปี่ยมเมตตา
“โอ้ย พระพุทธะเอ๋ย ข้าน้อยยอมให้แล้ว ยอมให้แล้ว”