กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 ท่านไป๋คนนี้ เพื่อบ้านนี้ทุ่มเทมากเกินไป
เฉินเสียปิดประตูอย่างไม่ใส่ใจ แล้วโยนกล่องอาหารไม้ไผ่ที่ซ่งจื้อเซวี่ยมอบให้ออกไปบนโต๊ะ
“ดินแดนแม้ว... ศาสนจักรแห่งชีวิต...”
เขาพึมพำกับตัวเอง แต่ในใจกลับไม่ได้คิดจริงจังอะไรมากนัก
ทหารมา นายพลต้าน น้ำมา ดินทับ
ถึงฟ้าจะถล่มลงมา ก็ยังมีอาจารย์สามเฒ่าอมตะของเขาช่วยรับไว้ก่อนอยู่ดี
ความคิดเดียวที่มีตอนนี้คือรีบย่อยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปให้หมด แล้วนอนหลับฝันดีเสียที
นั่งขัดสมาธิลงบนเตียง เฉินเสียเตรียมหมุนเวียนเคล็ดวิชาตามความเคยชิน
สายตาเหลือบมองกล่องอาหารบนโต๊ะ จู่ๆ เขาก็หยุดชะงักโดยไม่รู้ตัว
“ขนมนำกู่...”