เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 ต้าไป๋ไร้ประโยชน์?
เฉินเสียถ่มน้ำลายใส่ทะเลปราณหยินที่กำลังปั่นป่วน “ใครจะตายยังไม่แน่เลย คิดว่าตัวเองแน่มาจากไหนกัน?”
เขาหันหลังกลับไปตะโกนบอก “ต้าไป๋ อย่ามัวแต่ดูละครสิ รีบเข้ามาช่วยเร็ว!”
“ก๊าบ!” ห่านขาวต้าไป๋โฉบลงมาจากกลางอากาศ แล้วกดปีกทั้งสองข้างลง
เงามายาฝ่ามือหงส์ขนาดมหึมากว้างถึง 10 เมตรพลันปรากฏขึ้นกลางอากาศ
เงามายานั้นดูตลกอยู่บ้าง แต่อานุภาพกลับน่ากลัวเหลือล้น
เมื่อฝ่ามือหงส์กดทับลงมา ทะเลปราณหยินในรัศมีหลายสิบเมตรก็ยุบตัวลงไปหนึ่งชั้นในชั่วพริบตา พวกวิญญาณผูกติดปฐพีที่เดิมคิดจะพุ่งทะลักออกมา จึงถูกกดข่มกลับลงไปในทะเลอย่างจังจนขยับเขยื้อนไม่ได้
“ทำได้ดีมาก!” เฉินเสียให้กำลังใจต้าไป๋
ภายในโลงศพยักษ์ ขุนพลผีตนนั้นนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าห่านที่ดูไร้พิษสงตัวนี้จะมีลูกไม้แบบนี้ด้วย