กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 68 เรื่องวางยา ทำไมต้องวุ่นวายขนาดนี้
อู้เต๋อบ่นพึมพำเสียงเบา “โอ้ย พระพุทธะเอ๋ย อาตมาเป็นพระผู้รักความสะอาดนะคุณ”
จะให้เขาแบกชายฉ่ำศึกหนัก 90 กิโลกรัมที่ตัวเปรอะขี้ดินแถมยังกระอักเลือดดำกลับไปเนี่ยนะ?
สู้ให้เขาละสังขารไปตรงนี้เลยยังจะดีกว่า
อู้เต๋อกลอกตาไปมา ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้เฉินเสีย กดเสียงต่ำพร้อมทำสีหน้าแบบ ‘นายก็รู้กันอยู่’
“เฉินเสีย พระอาจารย์ฉันว่า… เราวางยาพิษเลยดีไหม?”
“ผู้บำเพ็ญที่ไม่รู้ที่มาที่ไปแบบนี้ ทำลายศพและร่องรอยให้จบ ๆ ไป จะได้ไม่เปลืองแรง”
ตอนที่อู้เต๋อพูดประโยคนี้ออกมา สีหน้าเขาดูเปี่ยมด้วยปราณธรรมะอันเที่ยงตรง ราวกับกำลังปรึกษากันอย่างเป็นธรรมชาติว่ามื้อเย็นนี้จะกินอะไรดี
เฉินเสียปรายตามองเขา
“ถ้าพูดแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบเรื่องไปแล้วไหม?”