กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ต้าไป๋ตกใจจนจะหนี
เสียงของมหาอสูรตนนั้นยังดังก้องอยู่บนผนังหอคอย ทั้งในหอคอยไม่มีใครกล้ารับคำสักคน
หุ่นกระดาษจากขบวนแต่งงานผีและขบวนส่งศพก้าวเดินอย่างพร้อมเพรียง เลื่อนขึ้นตามทางเดินวงแหวนช้า ๆ ทีละชั้น
ไม่มีเสียงฝีเท้า เท้าของหุ่นกระดาษไม่แตะพื้น ลอยอยู่ ล่องลอย ผ่านขึ้นไปทีละชั้น ๆ
ทุกครั้งที่ผ่านห้องขัง นักโทษข้างในก็จะหดตัวเข้ามุมไปอีกนิด
ห่านขาวต้าไป๋ยืนอยู่ข้างเท้าเฉินเสีย ยืดคอเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน แล้วจึงหดกลับลงมา
“ก๊าบ ไอ้หนู”
เสียงของห่านขาวต้าไป๋เบามาก เบาจนมีเพียงเฉินเสียเท่านั้นที่ได้ยิน
“นักโทษที่ถูกขังที่นี่... เอ้ย ไม่ใช่ นักโทษระดับต่ำสุดก็มีตบะทารกก่อกำเนิดแล้ว”
มันกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง