กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ฝ่ายเจ็ดใคร ๆ ก็เป็นคนเก่ง พูดจาก็เพราะหู
เหล่าซูแข้งขาอ่อนแรง แทบจะคุกเข่าลงกราบไหว้บรรพบุรุษตัวเป็น ๆ ผู้นี้เสียให้ได้
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปจะเอาอยู่ได้อย่างไร
คนหนึ่งเปิดปาก “มองอะไรวะ” อีกคนหนึ่งก็ต่อบท “ลองมองอีกทีดูสิ”
ประเด็นสำคัญคือ เจ้าพวกเวรสองตัวนี้กล้าลงไม้ลงมือจริง ๆ น่ะสิ!
“ผู้กล้า! พ่อผู้กล้า! มีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน! อย่าเพิ่งลงมือเลย!” เหล่าซูรีบเปลี่ยนสีหน้าทันควัน ยิ้มประจบจนหน้าบาน
ภายในใจเขาก่นด่าเจียงทิงโจว ลูกพี่ลูกน้องที่ไม่ทำตัวเป็นคนผู้นั้นไปแล้วถึง 18 รอบ
หากไม่ใช่เพราะเป็นญาติสืบสายเลือดมาจากบรรพบุรุษเดียวกันละก็ เขาคงขุดเอาโคตรเหง้าสิบแปดชั่วโคตรของอีกฝ่ายขึ้นมาด่าไปแล้ว
ตัวหายนะแท้ ๆ!
เป็นตัวหายนะอย่างไม่ต้องสงสัย!