กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 พวกคุณไม่คิดจะออกไปข้างนอกกันแล้วหรือ
ซ่งอวี่ซีเท้าสะเอวพลางหรี่ตามองคนไม่กี่คนที่กำลังนอนเอกเขนกอยู่ในมิติ ในใจรู้สึกพูดไม่ออกจนถึงขีดสุด
นี่ก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์เต็มแล้ว นอกจากกินก็นอน ต่อให้ในมิติจะมีอาหารมากแค่ไหนก็คงทนการผลาญของพวกเขาไม่ไหวหรอก!
ตอนแรกนึกว่ามิติจะเติมของให้โดยอัตโนมัติ แต่ไม่คิดเลยว่ามิตินี้จะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้ มีเพียงอาหารที่เธอหยิบออกมาเท่านั้นถึงจะถูกเติมให้ใหม่