กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 6 มีมิติก็ไม่เห็นจะเกินไปตรงไหน
เด็กน้อยน่ารักมาก อยากจะหยิกแก้มป่องๆ ของเขาแรงๆ สักที แต่พอเหลือบมองผิวขาวนุ่มนิ่มของเด็กน้อย
ซ่งอวี่ซีบอกเลยว่าเธอไม่กล้า จึงต้องควบคุมมือปีศาจของตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าถ้าเผลอคุมตัวเองไม่อยู่ มือเจ้ากรรมจะยื่นออกไปจริงๆ
ถ้าตัวร้ายใหญ่กลับมาเห็นรอยบนหน้าเด็กเข้า เธอคงโดนฆ่าแน่
ก็ผิวของเด็กน้อยนุ่มนิ่มขนาดนี้
ความขี้ขลาดที่ฝังอยู่ในกระดูกของคนบางคน ไม่ใช่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้ในชั่วข้ามคืน
อย่างเช่นฉัน พอคิดถึงตัวร้ายที่โหดเหี้ยมกำลังจะปรากฏตัว ในใจก็ทั้งคาดหวังและหวาดกลัวว่าเขาจะเย็นชาไร้ความรู้สึกเหมือนในนิยาย
เธอไม่ได้หวังว่าจะเปลี่ยนเนื้อเรื่องได้มากเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยเธอก็ต้องเรียนรู้ที่จะต่อต้าน
ไม่ใช่หรือไง?