เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 ขอร้องล่ะ อย่าส่งข้ากลับไปเลย!
“หือ? นี่มันเรื่องอะไรกันขอรับ?” โหวจ่านที่ยืนอยู่ข้างๆ มองดูด้วยความงุนงง “ก็ไม่ได้จะจับมันต้มกินเสียตรงนี้สักหน่อย ทำไมถึงได้กลัวจนหงอขนาดนั้นเล่า? หรือว่ามันจะฟังผิดไป?”
อันหรานครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้ากล่าวว่า “เปล่าหรอก เขาน่าจะไม่ได้ฟังผิด แค่กลัวว่าจะถูกส่งตัวกลับไปต่างหาก”
“หา? ทำไมล่ะขอรับ?” โหวจ่านยังไม่ค่อยเข้าใจนัก
“เพราะระบบวรรณะน่ะสิ” อันหรานยิ้มน้อยๆ พลางอธิบายให้โหวจ่านฟังว่า “ทางฝั่งชมพูทวีปเขามีระบบวรรณะ พวกวรรณะต่ำแบบหมอนี่ อยู่ที่โน่นไม่ถูกนับว่าเป็นคนด้วยซ้ำ เผลอๆ จะถูกมองเป็นแค่สัตว์เดรัจฉาน และไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในบ้านด้วยนะ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยเอามากๆ อย่างเช่น... หนอนแมลงวัน? นายจะยอมจ่ายเงินค่าไถ่เพื่อหนอนแมลงวันตัวหนึ่งไหมล่ะ?”
โหวจ่านเบ้ปากคว่ำลง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ แถมยังดูสะอิดสะเอียนอยู่นิดๆ