กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 185 อาวุธนี่มันสกปรกของแท้เลย
ในที่สุดยุงก็แนะนำอาวุธจนจบ พญายมเปี้ยนเฉิงฟังจนอึ้งไปทั้งตัว ตาค้างไปเลย
ผ่านไปพักใหญ่กว่าเขาจะได้สติ หันมามองอันหรานแล้วถามว่า “คนคนนี้เจ้าไปขุดมาจากไหนเนี่ย?”
อันหรานมองพญายมเปี้ยนเฉิงด้วยความประหลาดใจแล้วถามกลับ “เหล่าปี้ นี่ก็ผีตายโหงในเมืองวิญญาณตายโหงของท่านไม่ใช่หรือไง?”
“ไม่ใช่! ไม่ใช่เด็ดขาด!” พญายมเปี้ยนเฉิงสะบัดหัวรัวๆ ให้ตายก็ไม่ยอมรับ
อันหรานหัวเราะฮ่าๆ ไม่ได้แกล้งหยอกพญายมเปี้ยนเฉิงต่อ แต่หันไปถามยุงแทน “ว่าแต่ นายแอบไปซุ่มประดิษฐ์ของพวกนี้กับผู้อาวุโสหลี่อี๋จื่อตั้งแต่เมื่อไหร่? ไม่ใช่ว่าอยู่ในเมืองวิญญาณตายโหง คอยเผาอิฐหลอมเหล็กที่ไซต์งานกับพวกเหล่าไป๋มาตลอดหรอกเหรอ?”