เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 นี่มันก็คือการเข้าซื้อกิจการชัดๆ ไม่ใช่หรือไง
หยางเหว่ยกวงพลันรู้สึกเหมือนตาสว่างโล่งโปร่งขึ้นมาทันที
เขาขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้ามองอันหรานและหลินเวย แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ประธานอัน ผมเข้าใจความหมายของคุณแล้วครับ แต่ตั้งแต่การร่างแผนงานไปจนถึงการนำไปปฏิบัติจริงในขั้นสุดท้าย ยังคงต้องใช้เวลาอยู่บ้าง โดยเฉพาะการจัดการข้อพิพาททางสัญญากับบรรดาร้านค้า แค่เรื่องในแง่กฎหมายอย่างเดียว ถ้าไม่มีเวลาสักครึ่งเดือนก็สะสางไม่มีทางจบ แบบนี้ก็จะพลาดช่วงวันหยุดยาววันชาติจีนไปเต็มๆ ส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนอย่างรุนแรงเลยนะครับ”
หลินเวยยิ้มบางๆ ปลายนิ้วแตะหน้าจอมือถือเบาๆ ไม่กี่ครั้ง ก็ส่งเอกสารอีกฉบับไปยังมือถือของหลูหยางและหยางเหว่ยกวง
ทั้งสองกดเปิดดูแล้วก็ต้องชะงักงันไปอีกครั้ง