เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 ใช้สงครามราคาโค่นอันหราน
ประโยคสุดท้ายนั้นฟังดูบาดหูเป็นพิเศษ แฝงความรู้สึกเหมือนกำลังมองลงมาจากที่สูง
แม้หยางเหว่ยกวงจะไม่เคยออกตัวท้าชนกับอันหรานในที่สาธารณะโดยตรง และทั้งสองฝ่ายก็ยังไม่เคยฉีกหน้าปะทะกันซึ่งๆ หน้า แต่ก่อนหน้านี้เขารับลูกเข้าขากับทางเจิ้งอี้ คอยจ้องเล่นงานเมืองเถาหยวนทั้งทางตรงและทางอ้อม กดดันอันหรานอย่างบ้าคลั่ง สารพัดวิธีแย่งชิงลูกค้านั้นเรียกได้ว่าทำมาครบทุกเม็ดไม่มีตกหล่น
ว่ากันตามเนื้อผ้าแล้ว นี่ก็คือศึกตัดสินเป็นตายทางธุรกิจที่ไม่หลั่งเลือดดีๆ นี่เอง
มาตอนนี้ ฝั่งตนเองพ่ายแพ้ยับเยินราวกับภูเขาถล่ม ดูท่าจะยื้อไว้ไม่อยู่แล้ว แต่อันหรานกลับฝากคำพูดลอยๆ มาประโยคหนึ่งว่า “ช่วยดึงพวกคุณขึ้นมา” นี่ไม่ต่างอะไรกับการประกาศชัยชนะในศึกครั้งนี้แต่เพียงฝ่ายเดียว แถมยังมาในท่วงท่าของผู้ชนะที่ก้มมองผู้แพ้อีกด้วย