เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 เทศกาลอาหารสารทจีนฉลองชัยชนะ
พญายมเปี้ยนเฉิงยืนอยู่บนกำแพงเมืองวิญญาณตายโหง มองมารพรากวิญญาณถูกกำจัดจนสิ้นซาก ก้มมองกำแพงเมืองใต้ฝ่าเท้าที่เปลี่ยนโฉมใหม่เอี่ยมอ่อง แล้วเบนสายตาไปยังเขื่อนยักษ์ตระหง่านที่ทอดข้ามแม่น้ำวั่งชวน ตลอดจนพื้นที่สว่างไสวเบื้องหน้าไกลโพ้นซึ่งกำลังขยายกว้างออกไปไม่หยุด ในใจพลันพลุ่งพล่านดั่งคลื่นซัดสาด มิอาจสงบลงได้เนิ่นนาน
เป็นท่านพญายมมาพันกว่าปี นึกไม่ถึงว่าจะยังได้พานพบการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่เกรียงไกรถึงเพียงนี้ นับว่าไม่เสียทีที่ได้มีชีวิตที่สองหลังความตายแล้ว
แล้วยังมีอันหรานที่กำลังถูกเหล่าภูตพรายโยนขึ้นฟ้าอย่างยินดีนั่นอีก เป็นเพียงมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่งแท้ๆ แต่กลับเอาชนะในการเดินหมากชิงไหวชิงพริบกับจักรพรรดิเฟิงตูได้จริง เด็กรุ่นหลังช่างน่าเกรงขามเสียจริง
กล่าวถึงฝั่งอันหรานกันบ้าง
หลังจากรับเสียงโห่ร้องสรรเสริญและก้มกราบจากเหล่าภูตผีและภูตพรายแล้ว เขาก็เดินทางกลับมาจากชายป่าไม้เหล็กทมิฬพร้อมกับพระกษิติครรภโพธิสัตว์