เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 ในที่สุดประธานจวงก็เข้าใจเสียที
วันนี้จวงเสียนมาในรูปลักษณ์ใหม่เอี่ยมอีกแล้ว
เขาสวมสูทเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ตัดเย็บอย่างประณีต ด้านในเป็นเชิ้ตสีดำผูกเนกไทสีขาว ผมก็ไม่ได้เกล้าเป็นมวยแบบคนโบราณอีกต่อไป แต่หวีแสกข้างใส่น้ำมันตามสมัยนิยม หนวดเคราโกนจนเกลี้ยงเกลา ดูอ่อนวัยลงมากกว่าสองร้อยปี ไม่เหลือเค้าผีเฒ่าพันปีอีกแล้ว ราวกับแปลงร่างเป็นประธานบริษัทหนุ่มระดับหัวกะทิของโลกมนุษย์อย่างสมบูรณ์
อันหรานอดรำพึงในใจไม่ได้ว่า เสิ่นเถิงเถิงเห็นประธานจวงเป็นตุ๊กตาแต่งตัวของเธอไปแล้วหรือไง
ไว้ต้องเตือนเธอสักหน่อย อย่าเอาแต่จับประธานจวงแต่งตัวเล่น ต้องปล่อยให้เขาตั้งใจทำงานบ้าง
จวงเสียนไม่ทันสังเกตสายตาพินิจของอันหราน และยิ่งไม่มีทางได้ยินเสียงบ่นในใจของเขา
ส่วนชุดนี้ เจ้าตัวกลับพอใจเป็นอย่างมาก เพราะดูไม่ต่างจากประธานบริษัทจอมวางแผนในละครโทรทัศน์เลยสักนิด