เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 คุณอันก็คือป้ายโฆษณาเดินได้
“ฮัลโหล ฮัลโหล ฟังทางนี้ให้ดีนะทุกคน คุณอันเอาเงินมาแจกพวกเราอีกแล้ว!”
แต่เช้าตรู่ ลำโพงกระจายเสียงของหมู่บ้านหนานซานก็ดังก้องไปด้วยน้ำเสียงพร่าเพี้ยนเล็กน้อยของผู้ใหญ่บ้านหลิวฟู่กุ้ย
“ต้นเดือน 9 เมืองโบราณที่อำเภอเหอโข่วจะกลับมาเปิดใหม่อีกครั้งแล้วนะ เมืองโบราณแห่งนั้นคุณอันซื้อไว้เรียบร้อย ตอนนี้กำลังเปิดรับร้านค้าอยู่ นโยบายรับร้านค้าก็ใจป้ำแบบไม่เคยมีมาก่อน ปีแรกฟรีค่าเช่า หลังจากนั้นค่าเช่าก็ถูกแสนถูก ร้านขนาดไม่เกินห้าสิบตารางเมตร เดือนหนึ่งจ่ายแค่สี่ร้อยหยวน แถมไม่หักส่วนแบ่งด้วย เงินที่หาได้ เก็บเข้ากระเป๋าตัวเองทั้งหมดเลย”
“ถ้าใครอยากไปเปิดร้าน หรือมีญาติพี่น้องเพื่อนฝูงแถวนี้ที่สนใจ ก็มาลงชื่อที่ผมได้เลย ผมผู้ใหญ่บ้านหลิวฟู่กุ้ย รอทุกคนอยู่ที่ชั้นหนึ่งของที่ทำการหมู่บ้านนะ”
ลำโพงกระจายเสียงเล่นวนซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเครื่องกรอเทป ดังไปทั่วทั้งหมู่บ้าน