เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 ช่องโหว่จากความประมาท ฉวยโอกาสได้เพียงครั้งเดียว
เมื่อยืนยันได้ว่าหวังซงหรานไม่มีอะไรจะพูดอีก อันหรานก็พยักหน้ายิ้มพลางเอ่ยต่อว่า “ในเมื่อรองผู้จัดการหวังเสนอราคาขายออกมาแล้ว งั้นผมเองก็ขอเสนอแผนแก้ไขปัญหาแบบครบวงจรที่ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ร่วมกัน”
“สำหรับสินทรัพย์หลักของเมืองโบราณ ผมยินดีจ่ายเพิ่มจากราคาประเมิน โดยเบื้องต้นตั้งใจเสนอไว้ที่ 600 ล้านหยวน ราคานี้สูงกว่าราคาประเมินตามตลาดจริงในปัจจุบันของเมืองโบราณไปมากแล้ว ส่วนศักยภาพที่รองผู้จัดการหวังพูดถึง ผมเชื่อว่าทุกคนในที่นี้ย่อมรู้ดีแก่ใจว่าตอนนี้เมืองโบราณแห่งนี้ไม่มีศักยภาพอะไรให้ขุดขึ้นมาใช้ได้เลย ส่วนต่างที่ผมจ่ายเพิ่มให้ ถือเป็นความรับผิดชอบต่อสังคม รวมถึงเงินมัดจำแสดงความจริงใจเพื่อให้การซื้อขายสำเร็จลุล่วง”
หวังซงหรานหน้าบึ้งตึง เบ้ปากอย่างไม่พอใจกับคำพูดของอันหราน ทว่าก็ไม่อาจโต้แย้งได้