เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 นี่เรียกว่าการกระตุ้นความคิดริเริ่มของพนักงาน
ดวงตาของอันหรานเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาหันไปมองหญิงสาวที่เพิ่งเสนอไอเดียเรื่อง “เซียนประทับร่าง” กับ “เซียนคุ้มครองเรือน”
เธอคือเปาเปา หนึ่งในเถ้าแก่ร้านชานมบนถนนสายนี้
คราวก่อนตอนเมิ่งผอแวะมา ยังบอกว่าจะพาเธอกับมู่จื่อไปสะพานไน่เหอด้วยกันอยู่เลย สุดท้ายเด็กสาวทั้งสองก็ตั้งตารอเสียดิบดี แต่กลับต้องรอเก้อ
ทว่าถึงจะไม่ได้เจอเมิ่งผอ แต่ได้มาเจออันหรานแทน จะไม่นับว่าเป็นเรื่องดีได้อย่างไร
“ไอเดียเซียนคุ้มครองเรือนนี่เข้าท่ามาก!” อันหรานยิ้มพลางชี้ไปทางเปาเปา ก่อนจะหันไปบอกจวงเสียน “ประธานจวง เดี๋ยวเบิกเหรียญเฟิงตูทงเป่า 1 หมื่นเหรียญเป็นรางวัลให้เธอด้วย ไอเดียนี้มีค่าตั้งหนึ่งหมื่นเชียวล่ะ”
ทั้งห้องทำงานเงียบกริบลงในพริบตา
สายตาทุกคู่พุ่งเป้าไปที่เด็กสาวหน้ากลมผู้ไม่ค่อยสะดุดตาคนนั้นเป็นจุดเดียว
แม้แต่เปาเปาเองยังอึ้งค้างไป พักใหญ่กว่าจะดึงสติกลับมาได้ “นะ... หนึ่งหมื่นเหรียญเหรอคะ?”