เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 ที่นี่มันดูไม่น่าเชื่อถือเอาเสียเลย
หลังกินข้าวรองท้องในหมู่บ้านแบบง่าย ๆ อันหรานก็ขับรถมุ่งหน้าเข้าตัวอำเภอทันที
เมื่อเจอกับซุนหยาง เขาจึงสละตำแหน่งคนขับให้ซุนหยางที่คุ้นเคยเส้นทางมากกว่าเป็นคนขับ มุ่งหน้าสู่ภูเขาก้นเปลือย
ระยะทางจากรุ่ยอันไปเหอโข่วถือว่าไม่ใกล้เลย ต้องขับรถนานถึงห้าชั่วโมงกว่า
พอรถวิ่งขึ้นทางด่วน ซุนหยางก็อดสงสัยไม่ไหวจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “เทพแห่งการเรียน นายแง้มความจริงให้ฉันฟังหน่อยเถอะ ทำไมต้องจัดงานพิธีนี้ให้ได้ด้วย ไอ้ของพรรค์นี้มันจะถอนทุนคืนห้าพันล้านที่ลงไปได้จริงเหรอ”
อันหรานเอนหลังพิงพนักเบาะข้างคนขับ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ความจริงแล้ว เงินของฉันทั้งหมดหามาได้จากยมโลก แต่ตอนนี้ช่องทางทำเงินในยมโลกถูกปิดกั้นอยู่ จำเป็นต้องจัดพิธีมหกรรมเต๋าขอความสงบขนาดมหึมาสักครั้งถึงจะเปิดทางได้อีกครั้ง”
ซุนหยางเบ้ปาก “ฉันคือจิ๋นซีฮ่องเต้ ตอนนี้ต้องการเงินห้าพันล้านไปซ่อมกำแพงเมืองจีน”