เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 พระมาจากต่างถิ่น ก็สวดมนต์ได้ไม่ถนัดนัก
มองดูพญายมเปี้ยนเฉิงกับมหาเทพเมิ่งผอเหยียบลมมรณะเร่งรีบลับหายไปสุดขอบฟ้า ความนอบน้อมบนใบหน้าของอันหรานก็หุบลงทันที
“เหอะ แต่ละองค์เผ่นเร็วกว่ากระต่ายเสียอีก” เขาแค่นหัวเราะทีหนึ่ง ก่อนจะหันไปสั่งพนักงานร้านที่รออยู่ด้านข้างว่า “ไปเชิญประธานจวงกับประธานโหวมาหาฉันที บอกว่าฉันมีเรื่องสำคัญจะปรึกษา”
“ครับ เจ้านาย!” พนักงานรับคำสั่งแล้ววิ่งเหยาะๆ ออกจากประตูร้านไป
ไม่นานนัก นอกประตูก็มีเสียงความเคลื่อนไหวดังขึ้น
ผู้ที่ก้าวเข้ามาเป็นคนแรก คือชายหนุ่มมาดขรึมในชุดสูทสีดำเนี้ยบกริบ หวีผมเสยไปด้านหลังอย่างเรียบแปล้
ไม่เจอกันแค่ไม่กี่วัน จวงเสียนก็จับอินเนอร์ “ประธานจอมเผด็จการ” ได้อยู่หมัด พอไปยืนตรงนั้น อากาศรอบข้างราวกับจะลดต่ำลงไปหลายองศา