เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72 เมิ่งผอเป็นสาวงามล่มเมือง
ร้านสาขาหนึ่งปิดทำการเร็วกว่าปกติ
อันหรานพาพนักงานร้านสี่คนเดินเท้าออกจากเมืองวิญญาณตายโหง มุ่งหน้าตามแสงไฟเจิดจ้าและเสียงอึกทึกแว่ว ๆ ที่ดังมาจากฝั่งแม่น้ำอันไกลโพ้น
นับตั้งแต่โครงการเขื่อนเริ่มก่อสร้าง และฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเปิดถนนตลาดกลางคืน การตรวจตราควบคุมเมืองวิญญาณตายโหงก็ยิ่งหละหลวมลงทุกที เพราะเสมียนเฝ้าเมืองพบว่าผีตายโหงในเมืองไม่ค่อยสนใจจะหนีกลับโลกมนุษย์อีกแล้ว ตรงกันข้ามกลับมุ่งมั่นทุ่มเทคิดจะสร้างเนื้อสร้างตัวในปรโลกอย่างเต็มที่
ดังนั้น อันหรานจึงไม่จำเป็นต้องใช้ฐานะผู้นำวิญญาณข้ามภพของตนเลย เขาพาพนักงานไม่กี่คนเดินอาด ๆ มาถึงริมแม่น้ำวั่งชวนได้อย่างสบาย
รอบบริเวณเขื่อน สปอตไลต์ทุกดวงเปิดสว่างไสว สาดส่องเหนือสันเขื่อนจนสว่างจ้าราวกับกลางวันในโลกมนุษย์