เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 กะมาโชว์เหนือ แต่ดันโดนตอกหน้าหงาย
ในสายโทรศัพท์ ซ่งหงเทาคุยโวโอ้อวดน้ำไหลไฟดับ โดยปิดปากเงียบไม่เอ่ยถึงเงินบริจาคหนึ่งร้อยล้านของอันหรานแม้แต่คำเดียว
ในใจเขาคำนวณไว้ดิบดีว่า พอไปถึงจุดพักพิงผู้ประสบภัย แค่แจกจ่ายสิ่งของ ให้สื่อถ่ายรูป ส่วนข่าวจะเขียนออกมายังไงก็ขึ้นอยู่กับฝั่งตัวเองเป็นคนกำหนดอยู่ดี
ยังไงก็จ่ายเงินจ้างมาแล้ว คงไม่มีทางปล่อยข่าวที่เป็นผลเสียต่อตัวเองออกมาหรอก
ส่วนเรื่องของอันหราน แค่ให้สื่ออิสระไปพูดจาอ้อมค้อมบอกใบ้บนโลกออนไลน์สักหน่อย ว่าบางคนดีแต่บริจาคเงิน แต่สุดท้ายเงินพวกนี้จะไปถึงมือผู้ประสบภัยสักกี่มากน้อยก็พูดยาก สู้เอาสิ่งของที่จับต้องได้มามอบให้โดยตรงเลยดีกว่า
และนี่ก็คือภาพสะท้อนความรับผิดชอบต่อสังคมของไคว่เซียนต๋านั่นเอง
คำประจบสอพลอเมื่อครู่ทำเอาซ่งหงเทาเคลิ้มจนตัวลอย เขาเบะปากอย่างลำพองใจ “ไม่อย่างนั้นฉันจะมานั่งอยู่ในตำแหน่งทุกวันนี้ได้ยังไงล่ะ? นายน่ะ ดูไว้แล้วหัดเรียนรู้ซะให้ดี”