เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 นี่เจ้าคิดจะหาเงินกับทุกตัวตนเลยหรือไง
ภูตผีปีศาจและอสูรงั้นเหรอ?
อ้อ!
อันหรานนึกขึ้นได้ทันที
ก่อนหน้านี้ตอนจิบชาคุยเล่นกับท่านเทพเฉิงหวงเฒ่าเฉาเต๋อลู่ที่ศาลเทพเฉิงหวงรุ่ยอัน อีกฝ่ายเคยเปรยเรื่องนี้ให้ฟังอยู่เหมือนกัน
เล่าว่าสมัยราชวงศ์ถัง พวกภูตพรายในโลกมนุษย์ออกอาละวาดก่อกวนบ้านเมืองจนวุ่นวายไปหมด ต่อมาพระกษิติครรภโพธิสัตว์จึงมีบัญชาธรรม มอบหมายให้ผู้นำวิญญาณข้ามภพเปิดเส้นทางหยินหยาง แล้วกวาดจับเหล่าปีศาจที่ก่อความวุ่นวายลงมาไว้ในปรโลกจนเกลี้ยง โลกมนุษย์ถึงได้สงบสุขมาจนทุกวันนี้
“อืม” พญายมเปี้ยนเฉิงพยักหน้า “ยมโลกกว้างขวางเวิ้งว้างยิ่งนัก มีพื้นที่รกร้างไร้คนไร้ผีถมเถไปให้พวกภูตผีปีศาจและอสูรเหล่านี้พักพิง ฝั่งตรงข้ามแถบนั้นก็คือแหล่งที่พวกมันชอบมารวมตัวกัน ส่วนอารมณ์ทั้งเจ็ดและกิเลสทั้งหกที่จมนิ่งอยู่ก้นแม่น้ำวั่งชวน พวกมันก็นำไปใช้บำเพ็ญเพียรได้ด้วย”
“หือ? ปีศาจยังบำเพ็ญเพียรได้ด้วยเหรอครับ?”