กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 นี่น่ะหรือความรู้สึกของคนรวย?
ร้านซุปแพะแห่งหนึ่งในตัวอำเภอมีไอร้อนพวยพุ่งหอมกรุ่น
อันหรานชวนซุนหยางออกมากินมื้อเช้าด้วยกัน พร้อมกับเล่าปัญหาคอขวดด้านการผลิตในตอนนี้ให้เขาฟังคร่าวๆ
ซุนหยางกะพริบตาตี่ๆ อยู่พักใหญ่ก่อนจะถามขึ้น “นายเคยลองคิดเรื่องเครื่องพิมพ์สามมิติบ้างไหม?”
อันหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย “วัสดุของเครื่องพิมพ์สามมิติใช้กระดาษไผ่ได้เหรอ?”
“กระดาษไผ่ไม่มีทางใช้ได้อยู่แล้ว”
“งั้นก็ไม่ได้ ลูกค้าระบุว่าต้องใช้กระดาษไผ่เท่านั้น อย่างมากก็แค่ไม่จู้จี้เรื่องสีที่ใช้ทา”