เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 การชนะทั้งสองฝ่ายสไตล์อัน
จางจวิ้นเก็บความรู้สึกทอดถอนใจลง ก้าวลงจากรถแล้วพาเลขานุการเสี่ยวอู๋เดินตรงไปทางอันหราน
ยังเดินไม่ทันถึงตัว ก็สบตากับผู้ใหญ่บ้านหลิวฟู่กุ้ยที่อยู่ในกลุ่มคนเข้าพอดี
หลิวฟู่กุ้ยชะงักไปวูบหนึ่ง ก่อนจะรีบเปลี่ยนจังหวะปรี่ออกมาต้อนรับทันที “ท่าน... ท่านนายอำเภอจาง?! ท่านจะมาทำไมไม่แจ้งล่วงหน้าสักคำล่ะครับ? ดูสิครับ วุ่นวายไปหมด ผมยังไม่ได้เตรียมการอะไรไว้เลย หรือไม่อย่างนั้น ท่านมาพูดกับทุกคนสักสองสามประโยค ให้กำลังใจหน่อยดีไหมครับ?”
จางจวิ้นโบกมือพลางยิ้ม “ไม่ต้องพูดหรอก ทุกคนกำลังฮึดสู้ตั้งหน้าตั้งตาทำงานหาเงินกันอยู่ จะเอาเวลาว่างที่ไหนมาฟังผมตะโกนคำขวัญ อย่าไปเสียเวลาของทุกคนเลย”
พูดจบเขาก็กวาดตามองลานตากข้าวที่คึกคักคึกโครมไปรอบหนึ่ง ก่อนหันไปเอ่ยกับอันหราน “คุณอัน พวกเราขึ้นเขาไปดูป่าไผ่กันหน่อยเป็นไงครับ?”
“ได้สิครับ ทางนี้เลย” อันหรานตอบรับทันที
หลิวฟู่กุ้ยรีบวิ่งเหยาะๆ ตามไปสองสามก้าว แล้วรับหน้าที่เดินนำทางอยู่ข้างหน้าต่อทันที